«ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ»

ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΗΘΟΠΟΙΩΝ ΜΕ ΑΦΟΡΙΣΤΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

 


Όταν ξεκίνησα να γράφω αυτό το δοκίμιο, δεν είχα σκοπό να εκδώσω ένα βιβλίο. Ήθελα απλώς να καταγράψω κάποιες απόψεις μου για τη Τέχνη, το θέατρο και σε προέκταση τον ηθοποιό. Τελικά αποφάσισα να ξεκινήσω την συγγραφή.

Σκοπός μου δεν είναι τόσο να πείσω το αναγνωστικό κοινό (με τις αντιλήψεις μου), όσο να προστατεύσω τον ανερχόμενο ηθοποιό απο κάποιες παγίδες, που φυσιολογικά δεν γνωρίζει λόγω έλλειψης εμπειρίας.

Είναι αμέτρητα τα σεμινάρια που γίνονται για τις μεθόδους υποκριτικής και είναι επίσης αναρίθμητα τα βιβλία που υπάρχουν για τον ίδιο πάλι σκοπό. Δεν έχω δει πουθένα όμως (ή τουλάχιστον δεν γνωρίζω), να υπάρχει ένα βιβλίο που να ξεσκεπάζει, να εξηγεί και ν’ αναλύει τ’ αρνητικά του συστήματος. Να προφυλάσσει τον ηθοποιό απο κάθε είδους εκμετάλλευση.

Είναι καιρός λοιπόν, αυτά που συνήθως ακούγονται σαν ψίθυροι στ’ αυτιά μας, αυτές οι φήμες και τα κουτσομπολιά ή, άλλα που δεν ακούγονται καθόλου και θ’ άπρεπε να ειπωθούν, να γίνουν ένα μικρό βιβλίο ή ένα εγχειρίδιο αν θέλετε, που θα ανοίξει τα μάτια σε πολλούς σπουδαστές Δραματικών σχολών και όχι μόνο.

Η γνώση δεν είναι «εκ γεννετής αρετή». Θα πρέπει να την αναζητήσουμε, να την αποκαλύψουμε και να την διαδώσουμε. Πολλές φορές όμως η αλήθεια, παρότι είναι κοινός γνωστή, αρνούμαστε να την υποστηρίξουμε διότι φοβόμαστε, πως δεν θα είμαστε προσφιλείς σε κάποιους ανθρώπους. Όμως με αυτή μας τη στάση, εγώ τουλάχιστον, νιώθω συννένοχος σ’ ένα παράπτωμα που συνειδητά δεν αποδέχομαι και δεν ακολουθώ.

Τέλος, θέλω να διεκρινίσω πως δεν χρειάζεται να θίγονται πρόσωπα που δεν λειτουργούν με μεθόδους που στηλιτεύω και δεν ασπάζομαι. Οτιδήποτε αρνητικό γράφεται σε αυτό το βιβλίο, ασφαλώς και δεν αναφέρεται στο σύνολο των ανθρώπων που εργάζονται στον καλλιτεχνικό χώρο. Έχει να κάνει με μια μάστιγα όμως που έχει απλώσει τα πλοκάμια της παντού και απειλεί να διαφθείρει τους νεοφερμένους.

«ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΤΟΠΙΟ»
(Μια γενική εικόνα της κατάστασης)

Η κριτική σκέψη δεν είναι εύκολο πράγμα. Χρειάζεται παιδεία, γνώση, αντίληψη, ανιδιοτέλεια, αλλά και πολλά άλλα κριτήρια, που μπορεί να μου διαφεύγουν. Σίγουρα, δεν μπορεί να είναι απολύτως αντικειμενική, όμως μπορεί να φτάσει σ’ ένα επίπεδο, που να εκπροσωπεί μια αλήθεια κι όχι ένα ψέμα.

 

Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ουσιαστικά, για να μπορούμε να δίνουμε αξία σε ανθρώπους που αξίζουν. Κι επειδή η μετριότητα έγινε συνώνυμο του ταλέντου στη χώρας μας, είναι πολύ σημαντικό να μην υπερεκτιμούμε εφήμερους «καλλιτέχνες».

 

Δυστυχώς στην Ελλάδα, υπάρχουν πολλά πρόσωπα που απέκτησαν φήμη και όνομα, μ’ εύκολο τρόπο, χρησιμοποιώντας αθέμιτα μέσα. Πολλοί απ’ αυτούς, επιχειρηματολούν μ΄ ένα συγκεκριμένο τρόπο πάντα, τάχα πως ξεκίνησαν με πολλές οικονομικές δυσκολίες και πως τίποτα δεν βρήκαν έτοιμο. Κίβδηλες δηλώσεις, για να ευαισθητοποιήσουν το λαϊκό αίσθημα.

 

Η υπερεκτίμηση κάποιων αντικαλλιτεχνικών τραγουδοποιών ή ηθοποιών είναι μεγάλη! Στο κομμάτι του τραγουδιού, αν παρατηρήσετε, κάποιες υποβασταζόμενες (ηχοτεχνικά – ηχοληπτικά – φωνητικά – καλλιτεχνικά) τραγουδίστριες, το κοινό τους δεν ξεπερνά την ηλικία των 20 και μέσος όρος είναι απο δεκατρία έως και δεκαεπτά. Δεν υποτιμώ τις ηλικίες, αλλά κάθε καλλιτέχνης έχει και το κοινό του! Κι όταν έχεις ένα τέτοιο κοινό, σε τέτοια ηλικία, αποδεικνύεις έμπρακτα πως τα φωνητικά σου προσόντα, θα πρέπει να παρουσιάζονται σε παιδικές χαρές και μόνο. Γιατί η πίστα, το club και το εκάστοτε μαγαζί, σε χρησιμοποιεί για το «θεαθήναι» και κυρίως για την «οπτική ικανοποίηση» των θεατών.


• Στο θέατρο όπως και στη τηλεόραση, έχουν δικτυωθεί πρόσωπα που έχουν τόση σχέση με την υποκριτική, όση σχέση έχουν τα άλογα σε μια επαιτειακή εκδήλωση. Φανερά παραδείγματα, είναι γυναίκες που ξεκίνησαν απ’ το χώρο του μόντελινγκ, για να καταλήξουν στο χώρο της παρουσίασης ή της υποκριτικής. Πολυατάλαντες παρουσίες που κρατούν τ’ όνομά τους μέσα απο δημοσιογραφικά τεχνάσματα (όπως δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων), στένες επαφές με καναλάρχες και πολυετής στήριξη απο σκηνοθέτες, που τις χρησιμοποιούν για κράχτες στα καλλιτεχνικά τους δρώμενα.

• Το star system αναπαράγει τους ίδους και τους ίδους! Τα ίδια πρόσωπα κατάντησαν την τέχνη «Δημόσιο Οργανισμό»!
Δίχως κανέναν δισταγμό, αφότου έγιναν τα τσιράκια του εκάστοτε επιχειρηματία, παραγωγού κ.τ.λ., εκμεταλεύονται τα όνειρα και τις ελπίδες του κάθε νέου, για να ικανοποιήσουν τις ορέξεις τους! Αρκετοί είναι αυτοί που ενδίδουν και ουσιαστικά δυναμώνουν τους άγραφους νόμους του συστήματος.

• Οι κόλακες του star system, με το μανδύα των καλοκάγαθων ανθρώπων, εξαπατούν νέα πρόσωπα, απομακρύνουν τους πιο ταλαντούχους και χρησιμοποιούν αδύναμες καλλιτεχνικές φιγούρες, για να κρατήσουν τον τίτλο της δόξας για τον εαυτό τους. Όσους αναδείξουν, θα χρησιμοποιηθούν με σκοπό την προβολή μιας φαινομενικής φιλανθρωπικής εικόνας – για τα μάτια του κόσμου.

• Οι επιχορηγήσεις ταινιών ήταν ανέκαθεν μια κατσαρόλα φαγητό για συγκεκριμένους καλεσμένους. Όσοι δεν είχαν πρόσκληση στο πάρτυ της μάσας, δεν έκαναν ποτέ ταινία και τα σενάρια τους ή έμειναν στα συρτάρια ή, κατέληγαν να γίνουν ταινία με πολλές δυσκολίες.

• Το υπουργείο πολιτισμού ή Υπουργείο καλλιέργειας, επιχορηγεί ανθρώπους σε θέσεις κλειδιά, που συνήθως αποκτούν (εντελώς τυχαία), απο τις πελατειακές τους σχέσεις με το πολιτικό σύστημα.

• Το ΣΕΗ αδυνατεί πλήρως να διασφαλίσει τα βασικά εργασιακά δικαιώματα ενός ηθοποιού. Όταν οι πρόβες είναι απλήρωτες, οι παραστάσεις επίσης όπως και πολλά άλλα, στα πλαίσια των δικαιωμάτων του ηθοποιού, το ΣΕΗ ή θα πρέπει να καταργηθεί ή, θα πρέπει να ξαναδημιουργηθεί έχοντας άμεση σχέση με το νόμο, ώστε να μπορεί να διασφαλίσει τον εκάστοτε ηθοποιό απο οποιαδήποτε οικονομική εκμετάλλευση – έγκαιρα.

«Εφυγε Αμερική για καριέρα»
• Μεγάλο μύθευμα, που είναι και στη μόδα τελευταία, για αρκετούς ηθοποιούς. Συνήθως όσοι το λένε, δεν είχαν καμιά πρόταση στην Ελλάδα και προκειμένου να χάσουν το γόητρο τους, ανακοινώνουν πως φεύγουν για εξωτερικό. Τάχα μου δέχτηκαν προτάσεις, ενώ στην πραγματικότητα πάνε ένα ταξίδι για να φάνε τα τελευταία χρήματα που κατάφεραν να βγάλουν απο την Ελλάδα.
Είναι πάρα πολύ δύσκολο να κάνει κάποιος καριέρα στο εξωτερικό και για να γίνει αυτό, χρειάζονται πολλές προϋποθέσεις, κριτήρια και «μέσα», διότι η προσφορά είναι τεράστια.

• Υπάρχουν σκηνοθέτες που σε κάθε παράσταση τους, το γυμνό είναι αναπόστατο κομμάτι της αισθητικής τους. Που σημαίνει πως βάζουν τους ηθοποιούς να ξεγυμνώνονται επι σκήνης.
Αυτή η μέθοδος δεν πηγάζει απο τις ευαίσθητες ρίζες της καλλιτεχνικής έμπνευσης, αλλά γίνεται σκόπιμα για να «τρέφεται» το αχόρταγο πάθος της οπτικής απόλαυσης.

«ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ»

Ένα πρόβλημα στο χώρο της Άτεχνης Τέχνης, είναι οι ρατσιστικές τάσεις. Πολλοί λένε πως οι gay δέχονται ρατσιστικές επιθέσεις, όμως στον καλλιτεχνικό χώρο, θα πρέπει να καταλάβει ο κόσμος, πως συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο! Οι άνθρωποι αυτοί, στους χώρους που αναφέρω, είναι πλειονότητα και δεν θα διστάσουν, είτε να σου κόψουν το δρόμο, είτε ν΄αδιαφορήσουν για τις ικανότητές σου, επειδή δεν εξυπηρετείς τα ερωτικά τους «θέλω». Εδώ λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με μια άκρως ρατσιστική τάση, στους ανθρώπους που τυχαίνει να μην είναι πολυδιάστατοι στις ερωτικές τους επιλογές. Προσωπικά, επειδή θα το πουν κάποιοι, δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις ερωτικές επιλογές του καθενός, όταν όμως οι ερωτικές επιλογές κάποιων, γίνονται το «βασικό κριτήριο» μιας επιλογής, εκεί υπάρχει σοβαρό πρόβλημα.

 

Η προσφορά στο χώρο του καλλιτεχνικού στερεώματος, είναι τεράστια! Υπάρχουν πάρα πολλοί εκεί έξω (νέοι), που έχουν όνειρα και θέλουν να προσφέρουν στο χώρο. Όμως η ζήτηση, σε σύγκριση με την προσφορά, είναι ελάχιστη έως και μηδαμινή! Όταν σε μια οντισιόν πάνε 300 άτομα τουλάχιστον, πως γίνεται να αφομιωθούν όλοι αυτοί στο σύστημα; Με μαθηματική ακρίβεια δεν γίνεται. Όμως αυτό που τουλάχιστον εγώ δεν δέχομαι, κι ούτε θέλω ν΄ανέχομαι, είναι η μέθοδος επιλογής. Που σε τελική ανάλυση, δεν επιλέγουν κανέναν και βάζουν το γνωστό του γνωστού, ή γενικότερα ένα γνωστό πρόσωπο που το ξέρει ο κόσμος, κι έτσι ασυνείδητα ο «καλλιτέχνης» εκτός απο καλλιτέχνης, γίνεται και pr. Δηλαδή ένας αβανταδόρος για να μπορεί το θέατρο να προσελκύσει κόσμο.

 

Αν δεν είσαι απόφοιτος μια συγκεκριμένης λίστας Δραματικών σχολών, υπάρχει κίνδυνος να μην σε πάρουν σε μια δουλειά. Αν είσαι απο τη Δραματική σχολή Α και ο σκηνοθέτης που σε δοκιμάζει έχει πρότυπο την σχολή Ω, πολύ πιθανό να μην σε πάρει, όχι λόγω απώλειας ταλέντου, αλλά λόγο κάποιου άγραφου συντηρητισμού. Είναι μια λαθεμένη τακτική που δυστυχώς συμβαίνει.

«ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΣΤΑΡ – ΤΑΛΕΝΤ»


• Η λογική του διάσημου, της τηλεπερσόνας και του Startalent, είναι βαθιά ριζωμένη σε θέατρα, παραγωγές και Εταιρείες διανομής. Τι σημαίνει τώρα αυτό αγαπητέ αναγνώστη; Πως η Εταιρεία διανομής (φρούτων – γιατί σαν λαϊκατζής λειτουργεί), έχει σε θέσεις κλειδιά ανθρώπους που επιλέγουν τον πρωταγωνιστή σε μια ταινία.
Το σκεπτικό είναι να βάλει ένα γνωστό όνομα, ασχέτως πόσο ταλαντούχο είναι. Αυτούς τους ενδιαφέρει τ΄όνομα αυτό, να είναι κράχτης, έτσι ώστε να έχει κίνητρο ο κόσμος να δει τη ταινία! Αν δεν είσαι λοιπόν κράχτης, ή να δεν έχεις προϋπηρεσία ως «σκιάχτρο», ξέχνα (τουλάχιστον για τώρα) κάθε ελπίδα για συνεργασία.


«ΠΟΛΥΕΡΓΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΡΠΑΚΤΙΚΑ»

Στην Ελλάδα, έγιναν οι πιο πολλοί καλλιτεχνάκιδες πολυεργαλεία! Απο τραγουδιστές σε παρουσιαστές, απο παρουσιαστές σε ηθοποιοί, απο ηθοποιοί σε dj και απο dj σε κάτι άλλο. Πρέπει να κάνουν κάτι, να βγάλουν κι αυτοί χρήματα, οι άπλιστοι. Να βγάλουν χρήματα με εύκολο τρόπο. Ήρθαν απ’ τα χωριά, στα χωριά που γίναν πόλεις και πρέπει να επιβιώσουν. Να επιβιώσετε κύριοι και κυρίες, αλλά όχι εις βάρος της καλλιτεχνικής μας ευαισθησίας. Να επιβιώσετε με βάση αυτά που μπορείτε πραγματικά να κάνετε, κι όχι με βάση αυτά που «φαντάζεστε πως μπορείτε». Τα κριτήρια του lifeΣτάλιν, της βλαχογκλαμουριάς, της επίδειξης, της προοδευτικής αυτοπροβολής και της αστείρευτης ανάγκης για δόξα (και μόνο), καταστρέφουν τη σκηνή, κάνοντας την άδειο πορνείο, που επικαλείται πως η «Τέχνη» είναι εταίρα.

 

«Η τέχνη αφήνει κατακάθια, όπως ο καφές στο ποτήρι. Τα κατακάθια τ’ απορροφάει η πολιτική που αυτοαναιρείται αλλεπάλληλα»!

Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιοι ηθοποιοί εκμεταλεύονται τη φήμη τους, για να μετακομίσουν απ’ το χώρο της Τέχνης, στο χώρο της πολιτικής. Η φήμη τους, γίνεται το εφαλτήριο για μια βουλευτική καριέρα και ένα μισθό που θα τους ασφαλίσει για μερικά χρόνια το φαγητό, που τους στέρησε η αβεβαιότητα του καλλιτεχνικού στερεώματος.

Αποτελεί φαρσοκωμωδία η πίστη κάποιων ανθρώπων, σε πρόσωπα που σκοπό έχουν τη μάσα και πουλάνε και τη μάνα τους ακόμα για το χρήμα. Γιατί πολύ απλά οι αντι-καλλιτέχνες αυτοί, δεν έχουν «ιδανικά» κι ούτε πιστεύουν σε κάποιες αξίες. Λειτουργούν με γνώμονα το συμφέρον και την ιδιοτέλεια. Γι’ αυτό και είναι λάθος μας, όχι μόνο να τους ψηφίζουμε αλλά και να τους δίνουμε το δικαίωμα ν΄ασκήσουν πολιτική. Όχι επειδή έχουν πλήρη άγνοια απο πολιτικές επιστήμες, όσο η συνειδητή προσπάθεια που κάνουν, με σκοπό την εξόντωση της ηθικής και της έννοιας των ιδανικών.

Ας μην ξεχνάμε πως η κυβέρνηση, αφότου ο εκάστοτε βουλευτής (και εν ενεργεία ηθοποιός) υπηρετήσει στα γόνατα τις υπόγειες εντολές, θα παραλάβει το δώρο του, κι αυτό μεταφράζεται σε μια θεσούλα ως καλλιτεχνικός διευθυντής ή, οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με διευθυντή εντέλει.


«Το ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ»

• Η «κλίκα» είναι ένα φαινόμενο νομοτελιακό θα έλεγα. Ξεκινάει απο πολύ χαμηλά και φτάνει πολύ ψηλά. Και χρησιμοποιώ τη λέξη «νομοτελιακό» γιατί όταν γίνεσαι μέλος μια μικρής κοινωνίας, μιας Εταιρείας, ενός μαγαζιού κτλ, αποκτάς μια οικειότητα (συνήθως), και σύμφωνα με το πως θα την χρησιμοποιήσεις, μπορεί ν’ αναρριχηθείς σε ανώτερα στρώματα.

Το καλλιτεχνικό στερέωμα είναι γεμάτο απο συντεχνίες και είναι δύσκολο να καταφέρει κάποιος να εισχωρήσει! Όχι φυσικά λόγω ικανότητας, αλλά γιατί οι ομάδες αυτές, δεν θέλουν και δεν επιθυμούν άλλους συνεργάτες. Έχουν βρει έναν κώδικα επικοινωνίας, έχουν κατασταλάξει στο τι θέλουν, έχουν ταιριάξει όλοι μεταξύ τους και έτσι ο ένας δίνει δουλειά στον άλλον. Και ζήσαν αυτοί καλά και μεις χειρότερα.


Σε αυτή τη περίπτωση αγαπητέ αναγνώστη, θα πρέπει να δημιουργήσεις την δική σου κλίκα δυστυχώς! Εκτός κι αν είσαι τυχερός, υπερβολικά ταλαντούχος ή είσαι ικανός να δώσεις άλλα πράγματα… Αν ανήκεις στο τελευταίο, σε βρίσκω πολύ τυχερό!


Η κλίκα ή αλλιώς καλλιτεχνικό κιγκλίδωμα, είναι αναπάντεχο γεγονός. Μην το βλέπεις όμως τόσο αρνητικά, αν σκεφτείς πως και η οικογένεια σου, είναι κι αυτή ένας «εξομοιωτής κλίκας». Κάθε οικογένεια έχει τους κανόνες της, τις αρχές της και δεν αφήνει πολλά περιθώρια σε ανθρώπους που βρίσκονται έξω απ’ αυτήν. Όμως στα πλαίσια της Τέχνης, τη στιγμή που τόσοι νέοι άνθρωποι σπουδάζουν, όλοι έχουν το δικαίωμα σε μια ευκαιρία. Οφείλουμε να τους τη δώσουμε, γιατί το μέλλον είναι οι νέοι!

«ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ – ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ»
(κανάλια, εταιρείες παραγωγής, πρακτορεία, γραφεία casting, θέατρα.)

• Έχεις δώσει το βιογραφικό σου παντού, έχεις κάνει περιοδεία σε όλες τις Εταιρείες παραγωγής, στα κανάλια, τα γραφεία, τα πρακτορεία και δεν έχει χτυπήσει το τηλέφωνο σου ακόμα. Τι φταίει;

Το πιο πιθανό είναι πως δεν φταις εσύ. Και δεν φταις εσύ διότι, εκτός απ’ το δικό σου βιογραφικό, οι Εταιρείες έχουν μερικά χιλιάδες βιογραφικά στα συρτάρια τους στοιβαγμένα. Μην ανησυχείς, το βιογραφικό σου δεν θα πάει χαμένο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί απο τη ανάποδη για φωτοτυπίες ή να αποτελέσει μαζι με τα υπόλοιπα βιογραφικά, επιχείρημα κάποιου σκηνοθέτη, πως έχει τόσα πολλά και κανένα δεν του κάνει! Και ψύλλους στα βιογραφικά να έψαχνε, θα τους είχε βρει.

Μην απελπίζεσαι και προσπάθησε να είσαι σαφής σε κάποια ζητήματα. Ένα απο αυτά είναι να μην σε βάζουν στη διαδικασία της αναμονής άδικα. Δεν είναι κακό να δεχτείς μια απόρριψη, άλλωστε το αποτέλεσμα της είναι ένα συνονθύλευμα απο αιτίες. Τέλος, όσον αφορά την αναμονή, θαρρώ πως είναι πολύ χειρότερη απο την απόρριψη.

• Γραμματείς και Φαρισαίοι σε γραφεία casting και Εταιρείες προσπαθούν να σε ψαρώσουν! Μην ψαρώνεις! Δεν γνωρίζω ειλικρινά το λόγω που γίνεται αυτό, αλλά γνωρίζω απο παθητική πλευρά, πως μπορεί μια τέτοια κατάσταση να επηρεάσει την απόδοσή σου! Μην το επιτρέπεις.

• Κάποια κανάλια ή κάποια γραφεία βγάζουν μια ανακοίνωση για οντισιόν. «Ψάχνουν νέα πρόσωπα, για νέες παραγωγές». Κλασική φράση που θα δεις ή θ’ ακούσεις. Μην χαίρεσαι τόσο! Πολύ πιθανό να κάνουν ένα διερευνητικό κάστινγκ, έτσι για να γεμίσουν το αρχείο τους ή μπορεί να ψάχνουν όντως νέα πρόσωπα, για βοηθητικούς ηθοποιούς όμως! Γιατί τους πρωταγωνιστές, τους έχουν κλεισμένους πριν καν πάει το σενάριο στα χέρια τους. Με τα τηλέφωνα κλείνουν όλες οι θέσεις και πετάνε τα ξεροκόμματα στους ανυποψίαστους ηθοποιούς.

• Υπάρχουν κάποια στάδια (πολλές φορές) για να καταφέρεις να πάρεις ένα ρόλο. Μπορεί να είναι τρεις ή τέσσερις οι φάσεις που πρέπει να περάσεις. Αυτό μη σε αγχώνει. Πιο πολύ παίζει ρόλο ο παράγοντας τύχη, παρά η ικανότητα! Συνήθως στα τηλεοπτικά δρώμενα, θα παίξει ρόλο το πόσο ωραίο παιδάκι ή κοριτσάκι είσαι, κι όχι τόσο ρόλο η υποκριτική σου δεινότητα. Να το θυμάσαι αυτό!
Υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα ωραίων ηθοποιών, που είναι απλώς ωραίοι. Δεν έχουν τίποτα να δώσουν υποκριτικά, όμως τους δόθηκε η ευκαιρία να παίξουν. Το πως και το γιατί, το έχω αναλύσει σε άλλο κεφάλαιο. Αν πάντως είστε ευπαρουσίαστοι, αυτό είναι ένα σημαντικό κριτήριο.

 

Μην περιμένετε «αντικειμενικά κριτήρια» απο τις Εταιρείες. Είναι τεχνοκρατική η ιδεολογία τους. «Ό,τι πουλάει θα πλασάρουν». Που σημαίνει, πως η τηλεοπτική σου παρουσία, αν πουλάει, θα σε προωθήσουν, για να βγάλουν απο σένα τα χρήματα που προσδοκούν. Είσαι απλώς ένα προϊόν.

• Αν πας σε μια εταιρεία ποαραγωγής απο μόνος σου (ή σ’ ένα κανάλι) το πιο πιθανό είναι να μην σου δώσουν καμία σημασία. Είναι πολύ απλό το γιατί και το γνωρίζεις βαθιά μέσα σου. Δεν έχεις κανένα κονέ, so simple!
Αντι να βάλεις φωτιά στην Εταιρεία παραγωγής, ψάξε βρες ένα άτομο μέσα απο την οικογένεια σου ή μέσα απο τον κύκλο σου γενικότερα, που να γνωρίζει κάποιον μέσα στην Εταιρεία. Χωρίς μέσο, οι πιθανότητες για να σου δώσουν προσοχή είναι ελάχιστες.
Αν δεν έχεις μέσο, προσπάθησε να βρεις. Στο επάγγελμα που διάλεξες να κάνεις, αν δεν είσαι επικοινωνικός και δεν κατέχεις λίγο το ζήτημα των δημοσίων σχέσεων, δεν θα καταφέρεις να μπεις στο σύστημα.

• Όπως στα κανάλια και τις Εταιρείες παραγωγής, έτσι και οι κινηματογραφικές παραγωγές, λειτουργούν με τη «μέθοδο του ξεροκόμματου». Μην πανικοβάλλεσαι, έτσι είναι η πραγματικότητα.
Όταν γίνεται μια ταινία, οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι έχουν κλείσει! Όταν βγαίνει η ανακοίνωση που γράφει: «αναζητούνται ηθοποιοί όλων των ηλικιών», μάλλον για κομπάρσους ψάχνουν. Δύσκολα η εταιρεία διανομής θ’ αφησει περιθώρια στο σκηνοθέτη να επιλέξει κάποιον άγνωστο. Γιατί αν γινόταν αυτό, πολύ απλά θα έβλεπες την ταινία σε κάποιο σινεμά αγνώστου ταυτότητας και η εταιρεία διανομής δεν θα συνεργαζόταν με το σκηνοθέτη. Sad but true.
Ναι ξέρω, υπάρχουν και εξαιρέσεις. Συγνώμη αλλά δεν με αφορούν. Με απασχολεί αυτό που επαναλαμβάνεται πιο συχνά.


• Τα πιο επώνυμα Θέατρα επιλέγουν σε κάθε νέα τους παραγωγή, επώνυμα πρόσωπα που έχουν μια πορεία στην τηλεόραση. Αυτό σημβαίνει, γιατί τα θέατρα, όπως λογικά θα σκεφτείτε χρειάζονται κόσμο, κι ένας γνωστός πρωταγωνιστής, που είναι αρεστός στο κοινό, θα γεμίσει τα καθίσματα στο Θέατρο.
Δεν θα μπει στη διαδικασία ο σκηνοθέτης, να επιλέξει για την παράσταση του ένα άγνωστο πρόσωπο. Κι απο την άλλη, ούτε ο ιδιοκτήτης του Θεάτρου, θα παραχωρήσει το χώρο του σε μια άγνωστη θεατρική ομάδα. Θα επιλέξει το γνωστό εμπορικό δρόμο, γιατί τους απασχολεί ένα και μόνο πράγμα. Να γεμίσει το Θέατρο, κάνοντας εισπρακτική επιτυχία. Αυτό ονομάζεται «εμπορική τακτική».

• Υπάρχουν σκηνοθέτες που αποτρέπουν να λειτουργήσει το ελεύθερο πνεύμα στον ηθοποιό. Αυτό σημαίνει πως δεν αφήνουν περιθώρια αυτοσχεδιασμού σε ένα ρόλο. Χρησιμοποιούν τον ηθοποιό, καθαρά ως εκτελεστικό όργανο στην ερμηνεία ενός ρόλου και δεν αφήνουν τη δυνατότητα στον καλλιτέχνη, να υποστηρίξει τους λόγους που επιλέγει μια συγκεκριμένη υποκριτική προσέγγιση.
Σε τέτοιες καταστάσεις είναι σημαντικό να διαχειριστείτε την κατάσταση με ψυχραιμία, δίχως υψηλούς τόνους, γιατί αν έρθετε σε ρίξη με τον σκηνοθέτη, αυτό μπορεί να σας δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα στη δουλειά σας. Γι’ αυτό προσοχή στην επιλογή.

«ΟΙ ΔΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΡΑΜΑ»

Αν έχεις λεφτά για ξόδεμα, πήγαινε σε μια Δραματική σχολή. Ακούγεται λίγο απογοητευτικό όλο αυτό, αλλά θα σου αναλύσω την επιχειρηματολογία μου.

• Πόσοι ηθοποιοί (και μάλιστα γνωστοί) παίζουν στην τηλεόραση, στο θεάτρο ή στο σινεμά, δίχως τις απαραίτητες γνώσεις;

Κι αν πας σε μια σχολή θα πρέπει να δώσεις τουλάχιστον δέκα χιλιάδες ευρώ. Όχι δεν σε αποτρέπω να μην σπουδάσεις σε μια Δραματική σχολή. Η γνώση είναι αρετή. Όμως σε παροτρύνω να σκεφτείς καλά σε ποια δραματική σχολή θα πας. «Με το λιγότερο κόστος που μπορείς να καταβάλεις και με το μέγιστο αριθμό σε εφόδια που μπορείς ν’ αποκτήσεις».

• Αν το ανθρώπινο δυναμικό μιας σχολής είναι αξιόλογο, τότε φυσικά και να πας. Μην επηρεάζεσαι απο Δραματικές σχολές που μπορεί να έχουν γνωστούς ηθοποιούς. Βάζουνε κράχτες για να έχουν πελατεία!
Στην Ελλάδα υπάρχουν αμέτρητες Δραματικές σχολές, Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις, όμως μην πετάξεις τα χρήματά σου άσκοπα. Η αγορά είναι πολύ μικρή και η προσφορά τεράστια. Το επάγγελμα του ηθοποιού έχει τη μεγαλύτερη ανεργία, γι’ αυτό κάνε τον αγώνα σου συνειδητά.

• Ψάξε, ερεύνησε, ρώτησε, πάτα στην μηχανή αναζήτησης στο internet. Τα πάντα υπάρχουν σε πληροφορίες, αρκεί να επιλέξεις σωστά, αφότου διασταυρώσεις τα στοιχεία της έρευνάς σου. Μην επιλέξεις μια εμπορική Δραματική σχολή, αν και αυτές συνήθως που είναι ευρέως γνωστές, αν αποφοιτήσεις, οι σκηνοθέτες αιφνιδιάζονται θετικά, αλλά προσωπικά πιστεύω πως δεν αξίζει.

• Αν σε μια δραματική σχολή γίνεται casting για μια ταινία, μην βιαστείς να πας, θα έχουν πάει πεντακόσια άτομα πριν απο σένα. Πάρε τηλέφωνο και ρώτα τι ακριβώς είναι και τι ρόλους ψάχνουν. Δεύτερους ρόλους, τρίτους; Τι ακριβώς;
Πολλές φορές οι ανακοινώσεις δεν είναι συγκεκριμένες και σαφείς στο τι θέλουν, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρούν άδικα τόσο κόσμο.

• Αν θέλεις να δώσεις εξετάσεις στο Εθνικό Θέατρο, προετοιμάσου σωστά και πήγαινε να βρεις τις αρχαιότερες μεταφράσεις Θεατρικών έργων. Άμα δεν έχουν σκόνη οι μεταφράσεις, παθαίνει αλλεργία η επιτροπή. Δυστυχώς οι πιθανότητες να περάσει κανείς είναι ελάχιστες, όμως αξίζει να προσπαθήσεις έστω και για εμπειρία. »Αν είσαι βίσμα διάβαινε». Αν είσαι απόφοιτος και θέλεις απλώς να παίξεις σε κάποια παράσταση, δεν αρκεί το ταλέντο σου, θέλεις και πάλι βίσμα.

«ΠΛΗΡΩΜΕΣ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΝΟ Η ΜΕ ΠΟΣΟΣΤΑ»

• Αν θες να είσαι σωστός επαγγελματίας ή τουλάχιστον να σε υπολογίζουν, μην εργάζεσαι άνευ αποδοχών, κι αν θέλεις, όχι με ποσοστά.
Έχεις σπουδάσει, έχεις δουλέψει πάνω στο αντικείμενό σου και διακαιούσαι να πληρώνεσαι. Συνήθως όμως, οι Εταιρείες παραγωγής αργούν να σου καταβάλλουν τα χρωστούμενα. Αυτό είναι μια πολιτική που έχει καθιερωθεί εδώ και πολλά χρόνια και ο σκοπός που γίνεται είναι πολυσύνθετος. Όμως προσωπικά, ρίχνω το περισσότερο βάρος της ευθύνης στην ανοχή των ηθοποιών. «Διότι η ανοχή τρέφει την εκμετάλευση».

• Το χρονικό καθυστέρησης των πληρωμών μπορεί να είναι απο τρεις έως έξι μήνες ή και πολύ παραπάνω! Υπάρχουν σειρές που έκαναν τεράστια επιτυχία και οι ηθοποιοί δεν πληρώθηκαν, κι ούτε γνωρίζουν το πότε. Σε αυτό το σημείο, δεν ξέρω ποια είναι η ιδανικότερη συμβουλή. Το μόνο βέβαιο είναι να προσέχεις τι θα υπογράψεις…
Η πληρωμή με ποσοστά είναι η μεταμοντέρνα εκδοχή του «δεν πληρώνω». Αυτό σημαίνει πως θα πληρωθείς, σύμφωνα με τον αριθμό της προσέλευσης κόσμου. Φέξε μου και γλίστρησα δηλαδή!

• Είμαι κατά των ποσοστών διότι «ο ηθοποιός γίνεται αφεντικό στα έξοδα και υπάλληλος στα έσοδα»!
Αν θέλεις να μην πιάνεσαι κορόϊδο, κάνε μια συμφέρουσα (οικονομική) συμφωνία εξ αρχής κι ό,τι δεν καταλαβαίνεις ρώτα! Είναι καλύτερο να μάθεις εκείνη τη στιγμή, παρά προ τετελεσμένων γεγονότων. Μη διστάσεις να ρωτήσεις. Επίσης μην ξεχνάς τον παράγοντα της κρίσης, που έχει επιρρεάσει πάρα πολύ τον οικονομικό παράγοντα στο χώρο.

• Τα εργασιακά δικαιώματα ενός ηθοποιού είναι ανύπαρκτα, χωρίς καμία ουσιαστική διασφάλιση, με αποτέλεσμα να γίνονται οι ηθοποιοί θύματα του κάθε εργοδότη. Για παράδειγμα στο θέατρο, δεν υπάρχει συλλογική σύμβαση. Κι όσο υπάρχουν αυτά τα προβλήματα, άλλο τόσο οι μισθοί των ηθοποιών θα πέφτουν εκβιαστικά σ’ ένα χώρο που μεσουρανεί ο εκμαυλισμός.

«Η ΑΤΕΛΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ»

• Συνήθως για να έχεις ατέλεια ή θα πρέπει να είσαι απόφοιτος Δραματικής σχολής ή θα πρέπει να έχεις μαζέψει μέσα απο την εργασία σου, διακόσια ένσημα. Ειδικά το δεύτερο μου μοιάζει κυνικό, απο τη στιγμή που ανήκεις στο επάγγελμα με το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας.

• Η ατέλεια δεν είναι «τέλεια» διότι τα περισσότερα θέατρα δεν την δέχονται! Ή την δέχονται υπο όρους. Αυτό απο μόνο του, αυτοαναιρεί την ιδιότητα της ατέλειας που χρειάζεται τόσο κόπο για να τη βγάλεις.

• Το ΣΕΗ απο τη στιγμή που εκπροσωπεί τους ηθοποιούς, θα πρέπει να εισηγηθεί την αλλαγή της πολιτικής των θεάτρων, διαφορετικά να χορηγεί αφιλοκερδώς την ατέλεια, μιας και η ισχύ της είναι ευτελούς σημασίας για τα θέατρα.

• Δεν είμαι αρμόδιος επι τούτου, αλλά αυτό το ζήτημα είναι σοβαρό και θα πρέπει να εισαχθεί κάποιο νομοσχέδιο, που ν’ αποτρέπει στα θέατρα να λειτουργούν τόσο αυθαίρετα.

«ΑΓΓΕΛΙΕΣ»

• Αγγελία απο αγγελία έχει διαφορά!
Αν ψάχνεις αγγελίες για ηθοποιούς στην χρυσή ευκαιρία, τότε σίγουρα θα καταλήξεις στο σπίτι κάποιου ανώμαλου. Έχει συμβεί πολλές φορές. Όλοι οι τυχάρπαστοι βάζουν αγγελίες. Γι αυτό ν’ αποφεύγεις τις εφημερίδες, γιατί όλοι οι άσχετοι θα δημοσιεύσουν βαρύγδουπες ανακοινώσεις, με πολλές ασάφιες, δίχως κανένα επαγγελματικό σκοπό στην πραγματικότητα.
Αν δεις αγγελίες σε κάποιο γνωστό site Εταιρείας ή σε κάποια σοβαρή ομάδα του facebook, μπορείς να νιώθεις περισσότερη ασφάλεια. Ρώτα ποια παραγωγή είναι, πότε θα γίνουν τα γυρίσματα, αν υπάρχει Εταιρεία διανομής, ρώτα πράγματα ουσιαστικά, που ν΄αποδεικνύουν τη σοβαρότητα και τον επαγγελματισμό των συντελεστών που δημοσίευσαν την ανακοίνωση.

«ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ»

• Είναι το πιο συχνό φαινόμενο να σου ζητούν βιογραφικό. Βέβαια αυτοί που σου ζητούν, έχουν την συνήθεια να σε ρωτάνε πρωτίστως απο ποια Δραματική είσαι απόφοιτος. Να απαντάς ευθέως, δίχως καμία ενοχή ακόμα κι αν αυτοί που σε ρωτούν, με τον τρόπο τους, προσπαθούν να σου δημιουργήσουν αμφιβολίες για την επιλογή σου.
Το βιογραφικό είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τη δουλειά σου, αλλά μην αγχώνεσαι, γιατί δεν θα παίξει τον καθοριστικό ρόλο! Προσπάθησε να έχεις ένα προσεγμένο βιογραφικό με επαγγελματικές φωτογραφίες, κι αν θέλεις κάποια αξιόλογα παραδείγματα, πάτα στην μηχανή αναζήτησης «βιογραφικά ηθοποιών ή βιογραφικό σημείωμα».
Αν δεν έχεις αρκετή εμπειρία στο εργασιακό κομμάτι, μην σε αγχώνει αυτό. Αυτά σιγά σιγά γίνονται και απαιτεί υπομονή!

• Η επικοινωνία μέσα απο το internet ή το αναλογικό σου τηλέφωνο είναι μια γρήγορη μέθοδος, αλλά όχι πάντα αποτελεσματική. Όταν σου πουν τη φράση «Στείλτε μας βιογραφικό», έχε στο μυαλό σου πως πρέπει να δεις απο κοντά τον υπεύθυνο της Εταιρείας. Σκέψου πόσοι στέλνουν βιογραφικά καθημερινά. Τυπικά σου απαντάνε, όπως σε όλους. Γι’ αυτό είναι πιο αποτελεσματική η μέθοδος του face to face. Να προσπαθείς να κλείνεις ραντεβού, κι όχι να μένεις σε μια επιφανιακή επικοινωνία.

«ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗΣ»

• Μεγάλη προσοχή στον καθηγητή που θα επιλέξεις. Υπάρχουν καθηγητές που κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα με σκοπό να μείνεις στάσιμος και να μην φτάσεις ποτέ στο σημείο να είσαι έτοιμος ηθοποιός. Πάντα θα σου λένε πως »δεν είσαι έτοιμος να παίξεις», για να σ’ έχουν πελάτη επ’ άπειρον.

«CASTING»

• »Κλειστά casting»
Συνήθως σε καλούνε απο το γνωστό του γνωστού και είναι δύσκολο να το μάθεις, αν δεν έχεις κάποιον απο μέσα.

• Αν σου ζητήσουν να κάνεις την κατσαρίδα, το μυρμήγκι ή την πεταλούδα, προφανώς ο σκηνοθέτης νομίζει ό,τι είναι ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ που αναζητά το ιδεώδες, αλλά »επιδιώκει» να μην το βρει! Απλώς το βρίσκει διασκεδαστικό. Μην παίρνεις στα σοβαρά τέτοιες οντισιόν.

• Αν αναζητάνε κάτι πολύ συγκεκριμένο, ρώτα για να ξέρεις, έτσι ώστε να μην σε κρατάνε άδικα.

• Αν δεν σε έχουν επιλέξει σε μια οντισιόν, δεν σε ενημερώνουν τηλεφωνικά. Για να είσαι σίγουρος (σίγουρη) για το αποτέλεσμα, κάλεσε τους.

• Σίγουρα θα ξέρεις τη σημαίνει casting director. Θα τον έχεις συναντήσει πολλές φορές μπροστά σου, γιατί πρέπει να σου κάνει ένα βίντεο. Ένα βίντεο, δύο βίντεο, να τα χιλιάσεις σου εύχομαι. «Αστειεύομαι»!
Έχεις βαρεθεί και το καταλαβαίνω. Η λογική αυτής της μεθόδου, είναι να υπάρχεις στο αρχείο του casting director, με σκοπό να σε προτείνει σ’ ένα σκηνοθέτη που ετοιμάζει μια ταινία, ένα διαφημιστικό ή μια σειρά κ.τ.λ…
Μπορεί να σε πάρει τηλέφωνο, αλλά μπορεί και όχι! Σε αυτό το σημείο μην νιώσεις πως απέτυχες. Θα το πω πολλές φορές εδώ μέσα και θα το γράφω συνέχεια: «Το αποτέλεσμα μιας επιλογής στο χώρο της υποκριτικής, είναι ένα συνονθύλευμα».

Καλό θα ήταν να μην πρίζεις στα τηλέφωνα τον casting director, αλλά απο την άλλη, κράτα μια επαφή, διότι ο άνθρωπος αυτός, είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε σένα και το σκηνοθέτη. Αν σε θυμάται, θα σε προτείνει και έτσι αυξάνεις τις πιθανότητες μιας συνεργασίας.

Υπάρχουν casting directors που τους χαρακτηρίζω «φαντάσματα». Αυτό σημαίνει πως μηχανεύονται τρόπους για να βρίσκουν αντικείμενα του πόθου και κατασκευάζουν σενάρια γι’ ανύπαρκτες ταινίες. Με αυτό τον τρόπο μαζεύουν βιογραφικά, γεμίζουν την οθόνη του υπολογιστή τους με φωτογραφίες σας και περνάνε μια όμορφη βραδιά. Ή χρησιμοποιούν τα στοιχεία σας, με σκοπό ν’ αποστέλλουν ανακοινώσεις για προγράμματα σεμιναρίων τα οποία κάνουν επι πληρωμή φυσικά.

Για να αποφύγεται τέτοιες καταστάσεις, να είστε προσεκτικοί στις ανακοινώσεις που διαβάζεται και φυσικά σε ποια μέρη τις βλέπεται. Να ρωτάτε πάντα και κάνοντας μια μικρή έρευνα στη μηχανή αναζήτησης του internet, μπορείτε να βρείτε στοιχεία για τον εκάστοτε casting director, έτσι ώστε να μην πιάνεστε θύματα.

• Όσον αφορά το πως πρέπει να είστε σ’ ένα βίντεο, μία είναι η λέξη… «Άνετοι– φυσικοί». Η φυσικότητα είναι το στοιχείο που χρειάζεστε στην κάμερα.

• Μπορεί να σας πάρουν τηλέφωνο και να σας πουν πως έχετε επειλεχθεί για τη νέα τους παραγωγή. Εκείνη τη στιγμή, θέλετε να πετάξετε απο τη χαρά σας, να φωνάξετε ή δεν ξέρω καν τι άλλο.
Προσπαθείστε να χαλιναγωγείσετε τα συναισθήματά σας, διότι δεν είναι καθόλου απίθανο να παραλάβετε στο mail σας το σενάριο, ν’ αρχίσετε να το μελετάτε και την επόμενη μέρα να σας πάρουν τηλέφωνο, λέγοντας μια δικαιολογία – πως δεν θα γίνει τελικά η συνεργασία σας. Θλιβερό αλλά αληθινό. Σπάνιο αλλά συμβαίνει! Γι’ αυτό, μέχρι να πάτε στο γύρισμα, «ξεχάστε» την επιτυχία σας και μην τη μοιράζεστε με κανέναν!

«ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ»

• Ο χώρος της διαφήμισης είναι περισσότερο αξιοκρατικός απο άλλους χώρους της υποκριτικής. Όμως για να μπορέσει κάποιος να κάνει μια διαφήμιση, χρειάζονται κάποια κριτήρια: Να έχεις πρόσωπο για διαφήμιση, να έχεις άνεση στο φακό, να έχεις τύχη και στο βίντεο που θα κάνεις σε κάποιο γραφείο, προσπάθησε να ερμηνεύσεις το κείμενο με τρεις διαφορετικούς τρόπους. Αυτά κυρίως και μην ξεχνάς να κρατάς επαφές με το γραφείο που κάνει τα casting. Επίσης κάθε 6 μήνες το πολύ, να περνάς απ’ τα γραφεία τους για να σου κάνουν νέο βίντεο, έτσι ώστε να έχουν πρόσφατο υλικό στο αρχείο τους και να σε θυμούνται πιο εύκολα.

• Η διαφήμιση θέλει τύχη. Και καλό είναι να μη βρίσκεσαι σε κάποιο πρακτορείο, έτσι ώστε να μην σου παίρνουν ποσοστά απο τη δουλειά σου. Να παίρνεις καθαρά ποσά δίχως μεσολαβητές. Τα πρακτορεία είναι για τα μοντέλα κυρίως.

• Το σύστημα της διαφήμισης λειτουργεί ως εξής: Η εταιρεία που θέλει να διαφημίσει το προϊόν της, δίνει μια παραγγελία σε μια διαφημιστική εταιρεία ή και τούμπαλιν. Η διαφημιστική με τη σειρά της, έχει στην υπηρεσία της το δημιουργικό τμήμα, που αναλαμβάνει τη δημιουργία του σεναρίου. Το σενάριο πηγαίνει μετά στην εταιρεία παραγωγής, που έχει εκτελεστικό χαρακτήρα και μετά το δίνει σε γραφεία κάστινγκ, που αναλαμβάνουν να βρουν τα κατάλληλα πρόσωπα – πρωταγωνιστές.
Για την επιλογή του πρωταγωνιστή αρμόδιος είναι ο πελάτης, όμως επιρροή έχει και ο σκηνοθέτης.

 

«ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ»

• Να πουλά το κορμί του για ένα ρόλο!

• Να διαφημίζεται με κάθε τρόπο, για να μένει στην επιφάνεια.

• Ν’ αναπαράγουν και να εμπορευματοποιούνται προσωπικά σου δεδομένα, τα μέσα μαζικής εξημέρωσης.

• Να παίζει αφιλοκερδώς.

• Να φωτογραφίζεται χυδαία για να προκαλέσει.

• Να δίνει δικαιώματα για αντιεπαγγελματική συμπεριφορά.

• Να λειτουργεί με εγωκεντρισμό και σνομπισμό στους θαυμαστούς του.

• Να καταργεί ιδανικά και ηθικές αρχές.

• Να κατακερματίζει την αξιοπρέπεια του.

• Να δίνει δικαιώματα σεξουαλικής παρενόχλησης.

• Να κοιτάζει μονάχα τον ευατό του – βοήθα τον συνάδελφό σου.

• Να γνωρίζει μόνο το Σαίξπηρ. Υπάρχουν κι άλλοι συγγραφείς!

• Να γίνει ένα με το πρόσωπο του συστήματος.

«ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ»

Για ν’αλλάξει η κατάσταση, θα πρέπει ν’ αλλάξει η πολιτική ηγεσία. Σε δεύτερη φάση, οι νέοι άνθρωποι που απαρτίζουν την κοινωνία του μέλλοντος, να πάψουν να καλλιεργούν μέσα τους, χαρακτηριστικά που διαθέτουν οι γενιές που διαμόρφωσαν το ήδη υπάρχον σύστημα.

Οι νέοι πρέπει να γκρεμίσουν τις βάσεις που στηρίζουν το σάπιο σανίδι. Πρέπει να διαμορφώσουν νέα κριτήρια, να επαναφέρουν αξιοκρατικά συστήματα και να λειτουργούν με βάση τη συλλογικότητα! Γιατί το επάγγελμα του ηθοποιού είναι συλλογικό!

Το θέατρο παράγει πολιτισμό και ο πολιτισμός παράγεται μέσα απο συλλογικές διαδικασίες που φωτίζονται απο αγάπη κυρίως. Πρέπει ν’ αγαπήσουμε ξανά το επάγγελμα, κι όχι τη δόξα που εδώ και χρόνια είναι το περιτύλιγμα, για μια τόσο ελλόγιμη τέχνη που γεννήθηκε στη χώρα μας.

Δεν είναι εύκολο ν’ αλλάξει κάτι, όταν τόσο χρόνια έχει μια αλλοιωμένη και αναξιοκρατική δομή. Όμως η καταστροφή, είναι κι αυτή μια δημιουργική μέθοδος, που μπορεί να ξαναγεννήσει αυτό που χάθηκε, αυτό που εξαφανίστηκε για γενιές και γενιές.

Νέοι και νέες. Σε σας απευθύνομαι κυρίως. Αν θέλετε ένα μονάχα παράδειγμα ηθοποιού, ένα παράδειγμα ήθους, τότε αυτό είναι ο Θανάσης Βέγγος. Έγινε μύθος όχι μόνο για το απαράμμιλο ταλέντο του, αλλά και για το ήθος του! Το χαμηλό και προσγειωμένο προφίλ που έδειξε σε όλη του τη ζωή, ας γίνει το φαναράκι που θα φωτίζει το δρόμο μας.

Για να καταφέρατε πράγματα στη υποκριτική, ξεκινήστε απο το internet. Φτιάξτε βίντεο, διαφημίστε τη δουλειά σας και αυτονομηθείτε. Αν αξίζετε ο κόσμος θα σας δώσει προσοχή. Άλλωστε υπάρχουν φανερά παραδείγματα ανθρώπων που ξεκίνησαν απο το internet και κατέληξαν να γίνουν πολύ γνωστοί, κάνοντας το χόμπι τους επάγγελμα.

Μην περιμένετε απο κανέναν τίποτα. Κυρίως απο τους μεγαλοπαράγοντες. Προσπαθήστε να επανδρώσετε τις δημιουργικές σας ιδέες με κατάλληλους συνεργάτες και μην βασίζεστε σε κανένα ψευδολόγο. Ο δρόμος είναι δύσκολος, αλλά ποτέ μην το βάζετε κάτω…

Χάρης Βεραμόν